آلیاژ سیلیکون کربن نوع جدیدی از آلیاژ مورد استفاده در مبدل ها است. اکثر آلیاژهای سیلیکون-کربن برای جایگزینی فروسیلیس، کاربید سیلیکون و عوامل کربورکننده استفاده می شوند و برای اکسیداسیون در ذوب مبدل استفاده می شوند. ویژگی های آلیاژ سیلیکون-کربن کاهش هزینه های فولادسازی، افزایش منافع اقتصادی، بهبود کیفیت محصول و عملکرد پایدار است.
آلیاژ سیلیکون کربن برای کاهش هزینه های تولید، بهبود کیفیت فولاد مذاب، کاهش مقدار آلیاژ اضافه شده و تنظیم آلیاژ اصلی مفید است. آلیاژ سیلیکون-کربن جایگزین فروسیلیکون، کاربید سیلیکون و کربوریزر می شود، میزان اکسید زدا را کاهش می دهد و آلیاژ اکسید زدایی مبدل را انجام می دهد. اثر پایدار است. ترکیب شیمیایی، خواص مکانیکی و کیفیت کنترل داخلی فولاد نسبت به فرآیندهای سنتی برتری دارد. استفاده از آلیاژ Si-C برای فرآیند آلیاژ اکسید زدایی مبدل، هزینه هر تن فولادسازی را تا حد زیادی کاهش می دهد، مزایای اقتصادی قابل توجهی ایجاد می کند و رقابت بازار فولاد را بهبود می بخشد.
برای مدت طولانی، آلیاژ مورد استفاده در مبدل ها تنظیم نشده است. ساختار انواع آلیاژی سنتی نسبتا ساده است، یعنی گریدهای فولادی Q195 و Q235 از فرآیند Mnsi+FeSi+SiAiCaBa+Sic+carburizer استفاده می کنند و گریدهای فولادی HRB335 و HRB400 از فرآیند MnSi+Fesi+AiSi+carburizer استفاده می کنند. فرآیند تولید عامل کربن. در مورد آلیاژهای سیلیکون منگنز سنتی، منابع فروسیلیس به طور فزایندهای کمیاب میشوند و قیمتهای بازار افزایش مییابد که به تدریج هزینه ساخت فولاد مبدل را افزایش داده و حاشیه سود فولاد را کاهش داده است. علاوه بر این، میزان بازیابی آلیاژهای سنتی به شدت تحت تأثیر عملیات مبدل قرار می گیرد و حجم ضربه زدن فولاد، دمای انتهایی و مقدار سرباره باعث نوسانات زیادی در ترکیب آلیاژ محصول نهایی می شود. در نتیجه، ترکیب شیمیایی فولاد ذوب شده ناپایدار است و نرخ صلاحیت شاخص کنترل داخلی محصولات نهایی پایین است.
