1. آلیاژ تیتانیوم ساختاری
آلیاژهای تیتانیوم کم استحکام عمدتاً برای آلیاژهای تیتانیوم مقاوم در برابر خوردگی استفاده می شوند. سایر آلیاژهای تیتانیوم برای قطعات ساختاری استفاده می شوند و به آنها آلیاژهای ساختاری می گویند. در کاربردهای عملی، آلیاژهای تیتانیوم ساختاری به دو دسته تقسیم می شوند: آلیاژهای تیتانیوم با مقاومت معمولی، آلیاژهای تیتانیوم با مقاومت متوسط و آلیاژهای تیتانیوم با مقاومت بالا. آلیاژ. آلیاژ تیتانیوم با استحکام معمولی: به دلیل پردازش خوب و شکل‌پذیری و جوش‌پذیری، بیشتر برای ساخت قطعات مختلف صفحه هوانوردی و محصولات غیرنظامی مانند لوله‌های هیدرولیک و دوچرخه استفاده می‌شود. آلیاژ تیتانیوم با استحکام متوسط: آلیاژ معمولی TC4 است که بیشتر در صنایع با تکنولوژی بالا مانند هوا فضا و پرتاب موشک استفاده می شود. آلیاژ تیتانیوم با استحکام بالا: عموماً برای جایگزینی فولاد سازه ای با مقاومت بالا که معمولاً در سازه های هواپیما استفاده می شود.
2. آلیاژ تیتانیوم مقاوم در برابر حرارت
به آلیاژهای تیتانیوم مناسب برای عملیات طولانی مدت در دماهای بالاتر اشاره دارد. دارای استحکام ماندگاری آنی بالا در کل محدوده دمای عملیاتی، انعطاف پذیری خوب، مقاومت در برابر خزش خوب و پایداری حرارتی خوب در دمای اتاق، و همچنین مقاومت در برابر خستگی در دمای اتاق و دمای بالا است. بیشتر در ساخت قطعات هواپیما مانند دیسک، تیغه، محفظه ورودی هوا و قطعات ساختاری هواپیما استفاده می شود.
3. آلیاژ تیتانیوم مقاوم در برابر خوردگی
این به کاربرد آلیاژ تیتانیوم در محیط های بسیار خورنده اشاره دارد. آلیاژهای تیتانیوم مقاوم در برابر خوردگی عمدتاً آلیاژهای کم استحکام هستند، مانند تیتانیوم-مولیبدن، تیتانیوم هدف، تیتانیوم-مولیبدن هدف، تیتانیوم-نیکل، تیتانیوم-تانتالوم و سایر آلیاژهایی که در عمل رایج هستند.
4. آلیاژ تیتانیوم با دمای پایین
این به آلیاژهای تیتانیوم مناسب برای استفاده در دماهای پایین اشاره دارد. استحکام این نوع آلیاژ تیتانیوم با کاهش دما افزایش می یابد و چقرمگی به ندرت با کاهش دما کاهش می یابد. می توان از آن به عنوان قطعات ساختاری با دمای پایین استفاده کرد. به طور گسترده ای در کشتی سازی، صنایع شیمیایی، متالورژی، درمان پزشکی و غیره استفاده شده است.
