با توجه به محتوای آهن، آلومینیوم و کلسیم در فلز سیلیکون، می توان آن را به گریدهای مختلفی مانند 553، 441، 411، 421، 3303، 3305، 2202، 2502، 1501، 1101 و غیره تقسیم کرد. در صنعت، پودر فلز سیلیکون 98 معمولاً با کاهش دی اکسید سیلیکون از کربن در یک کوره الکتریکی تولید می شود. معادله واکنش شیمیایی: SiO{11}}C → Si + 2CO خلوص سیلیکونی که به این ترتیب تولید میشود 97 تا 98 درصد است که به آن فلز سیلیکون میگویند. سپس آن را ذوب و تبلور مجدد می کند، با اسید برای حذف ناخالصی ها، خلوص 99.7 تا 99.8٪ از فلز سیلیکون را به دست می آورد.
98 ترکیب پودر فلز سیلیکون عمدتاً سیلیکون است، بنابراین دارای خواص مشابه با سیلیکون است. سیلیکون دو نوع ایزوتوپ دارد: سیلیسیم آمورف و سیلیسیم کریستالی. سیلیکون آمورف یک پودر خاکستری مایل به سیاه است که در واقع نوعی میکروکریستال است. سیلیکون کریستالی با ساختار کریستالی الماس و خواص نیمه هادی، نقطه ذوب 1410 درجه، نقطه جوش 2355 درجه، چگالی 2.32 ~ 2.34 گرم بر سانتی متر 3، سختی Mohs 7، شکننده.
سیلیکون آمورف از نظر شیمیایی فعال است، در اکسیژن می تواند به شدت بسوزد. در دماهای بالا با هالوژن ها، نیتروژن، کربن و سایر غیرفلزات واکنش نشان می دهد و همچنین می تواند با منیزیم، کلسیم، آهن و سایر فلزات برای تولید سیلیسیدها عمل کند. سیلیکون آمورف تقریباً در تمام اسیدهای معدنی و آلی از جمله اسید هیدروفلوئوریک نامحلول است، اما می تواند در مخلوطی از اسیدهای نیتریک و هیدروفلوئوریک حل شود. محلول غلیظ هیدروکسید سدیم می تواند سیلیکون آمورف را حل کند و گاز هیدروژن آزاد کند. سیلیکون کریستالی نسبتاً غیر فعال است، حتی در دماهای بالا با اکسیژن ترکیب نمی شود، همچنین در هر نوع اسید معدنی و آلی نامحلول است، اما می تواند در مخلوطی از اسیدهای نیتریک و هیدروفلوریک و محلول غلیظ هیدروکسید سدیم حل شود.
