دو دلیل اصلی وجود دارد که چرا ما کربوریزرها را در فرآیند فولادسازی قرار می دهیم. ابتدا مطمئن می شوند که فولاد دارای محتوای کربن مناسبی است. آنها همچنین کل فرآیند را کارآمدتر می کنند.
کربوریزرها موادی با محتوای کربن بالا هستند. آنها امکان افزایش محتوای کربن فولاد مذاب را فراهم می کنند. در طول فرآیند، محتوای کربن فولاد مذاب می تواند به دلیل اکسیداسیون کاهش یابد، بنابراین افزودن کربوریزرها به طور موثر این را جبران می کند. این امر به ویژه برای فولادهای با کربن بالا، مانند فولادهای ابزار و یاتاقانها، که در آنها باید محتوای کربن مشخص باشد، مهم است.
ثانیا، آنها می توانند میزان کارآمدی شما را در ساخت فولاد بهبود بخشند. هنگامی که شما در حال ساخت فولاد هستید، کربوریزرها با اکسیژن موجود در آهن مذاب واکنش داده و مونوکسید کربن تشکیل می دهند که سپس محتوای اکسیژن آهن مذاب را کاهش می دهد. این واکنش فرآیند اکسیداسیون آهن مذاب را سرعت می بخشد و سرعت اکسیداسیون را افزایش می دهد و فولادسازی را کارآمدتر می کند.
آنها همچنین به بهبود کیفیت فولاد کمک می کنند. آنها پر از کربن هستند و گوگرد و فسفر کمی دارند، به این معنی که می توانند میزان گوگرد و فسفر فولاد را کاهش دهند. این باعث می شود که فولاد خالص تر و با کیفیت تر باشد. آنها همچنین فولاد را سخت تر و مقاوم تر در برابر سایش و پارگی می کنند، به همین دلیل است که از آنها برای ساخت قطعات مکانیکی قوی و بادوام بسیار استفاده می شود.
