کشف و آینده آجرهای سیلیکونی
از آنجایی که WW یانگ بریتانیایی در سال 1822 با سنگ سیلیکا دیناس در جنوب ولز، انگلستان، آجرهای سیلیکونی ساخت، آجرهای سیلیکونی 177 سال سابقه دارند. از زمانی که مارتین در سال 1864 یک کوره اسیدی با آجر سیلیکونی ساخت، آجرهای سیلیکونی در صنعت متالورژی برجسته بوده و برای مدت طولانی جایگاه اصلی خود را در مصرف مواد نسوز در کارخانه های فولادی حفظ کرده است.
با توسعه فناوری فولادسازی، کوره اجاق باز اساسا حذف می شود و آجر سیلیکونی استفاده شده در بالای کوره الکتریکی با مواد نسوز آلومینیومی بالا یا رویه های کوره خنک شده با آب جایگزین شده است، به طوری که آجر سیلیکونی تقریبا از حوزه فولادسازی خارج شده و هدف اصلی خدمات، کوره کک، کوره ذوب شیشه و کوره بلند کوره بلند بزرگ است. بنابراین، مصرف آجرهای سیلیکونی به شدت کاهش یافته است و از دهه 1970 حدود 100،{3}} تن در سال مصرف می‌کند که 1 تا 3 درصد کل مواد نسوز را تشکیل می‌دهد.
