علاوه بر مقدار کمی از رشتههای تنگستن که به عنوان مواد گرمایشی برای کورههای با دمای بالا، بخاریهای لولههای الکترونی و دندههای تقویتکننده برای مواد کامپوزیتی استفاده میشوند، بیشتر آنها برای ساخت رشتههای لامپهای رشتهای مختلف و لامپها و الکترودهای هالوژن تنگستن استفاده میشوند. برای لامپ های تخلیه گاز برای سیم تنگستن یا میله تنگستن که به عنوان کاتد لامپ تخلیه گاز استفاده می شود، برای کاهش عملکرد الکترونی آن باید 0.۵ تا ۳ درصد توریم اضافه کرد که به آن سیم توریم تنگستن می گویند. از آنجایی که توریم یک عنصر رادیواکتیو است که محیط را آلوده می کند، از سریم به عنوان جایگزین توریم برای ساخت سیم تنگستن-سریم یا میله تنگستن-سریم استفاده می شود. با این حال، نرخ تبخیر سریم بالا است، بنابراین سیم تنگستن-سریم یا میله تنگستن-سریم را فقط می توان در لامپ های تخلیه گاز کم مصرف استفاده کرد.
هنگامی که سیم تنگستن پس از استفاده در دماهای بالا تبلور مجدد می یابد، بسیار شکننده می شود و می تواند به راحتی در اثر ضربه یا لرزش بشکند. در برخی از محصولات منبع نور الکتریکی که نیاز به قابلیت اطمینان بالایی دارند، به منظور جلوگیری از شکستن رشته، اغلب 3 تا 5 درصد رنیوم به رشته تنگستن دوپ شده، به نام رشته تنگستن-رنیم اضافه می شود، که می تواند دمای انتقال شکننده تنگستن به دمای اتاق را کاهش دهد. یا در زیر. این یک اثر رنیوم بسیار عجیب و غریب است. تاکنون هیچ عنصری یافت نشده است که بتواند جایگزین رنیوم شود و همان اثر را در تنگستن ایجاد کند.
تنگستن در دمای اتاق از مقاومت اسیدی و قلیایی خوبی برخوردار است، اما به راحتی در هوای مرطوب اکسید می شود، بنابراین سیم تنگستن ریز را نمی توان برای مدت طولانی در یک محیط مرطوب نگهداری کرد. علاوه بر این، تنگستن در حدود 1200 درجه شروع به واکنش با کربن برای تشکیل کاربید تنگستن می کند، بنابراین هنگام سوزاندن هیدروژن در رشته باید به این موضوع توجه شود. در غیر این صورت، تنگستن با روان کننده گرافیت روی سطح خود واکنش داده و رشته شکننده شده و می شکند.
