قطعات آهنی ممکن است تقریباً تمام عیوب ریخته‌گری را ایجاد کنند، اما به دلیل روش‌های تولید، قوانین کریستالیزاسیون، خواص ریخته‌گری و سایر آلیاژهای ریخته‌گری، چدن شکل‌پذیر اغلب دارای عیوب منحصربه‌فردی است.
پس عیوب قطعات چدن داکتیل مربوط به عامل کروی شدن چیست و یا عیوب قطعات چدن داکتیل ناشی از عامل کروی چیست؟
(1) تجزیه توپ های گرافیت: تجزیه توپ های گرافیت باعث ایجاد گرافیت نامنظم مانند توده ها، قورباغه ها، کرم ها، شاخ ها یا سایر اشکال غیر کروی می شود. این به این دلیل است که وقتی گرافیت کروی در امتداد جهت تابش رشد می کند، حالت رشد کریستال محلی و سرعت رشد از قانون رشد طبیعی منحرف می شود.
(2) گرافیت شناور: در قطعات چدن داکتیل با دیواره ضخیم با ترکیب هایپریوتکتیک، یک ناحیه متراکم از گرافیت اغلب در بالای موقعیت ریختن ظاهر می شود، یعنی پدیده «در سراسر شناور». این به دلیل چگالی متفاوت گرافیت و آهن مذاب است و آهن مذاب هایپریوتکتیک مستقیماً گرافیت رسوب‌شده به دلیل نیروی شناوری به سمت بالا حرکت می‌کند.
(3) سفید کردن: به طور کلی، ساختار سفید کننده قطعات چدنی روی سطح ظاهر می شود، گوشه های تیز، درزها و غیره که به سرعت سرد می شوند. برعکس، نقص سفید کننده برعکس است. فاز کاربید در مرکز بخش میانی ریخته‌گری و نقاط داغ ظاهر می‌شود. بخش ها و سایر بخش ها
(4) سوراخ های زیر جلدی: سوراخ های زیر جلدی عمدتا حاوی هیدروژن، اما همچنین مقدار کمی مونوکسید کربن و نیتروژن هستند. هنگامی که مقدار منیزیم باقیمانده بیش از حد زیاد باشد، تمایل به جذب هیدروژن از فرم مرطوب را نیز افزایش می دهد و در نتیجه احتمال ایجاد سوراخ های زیر جلدی را افزایش می دهد. علاوه بر این، مدت زمان ماندگاری طولانی آهن مذاب کروی نیز می تواند تعداد سوراخ ها را افزایش دهد.
(5) حفره های انقباض: حفره های انقباض اغلب در قسمت های انجماد نهایی هنگامی که ریخته گری کامل می شود ظاهر می شوند (مفاصل داغ، اتصال بین گردن بالابر و ریخته گری، گوشه داخلی یا اتصال بین دروازه داخلی و ریخته گری)، که در داخل ریخته گری یا یک سوراخ متصل به سطح پنهان می شوند. تخلخل انقباض به صورت ماکروسکوپی در نقاط داغ ظاهر می شود و سوراخ های انقباض ظریف عمدتا در داخل سوراخ ها به هم متصل می شوند. در رابطه با عناصر کروی باید کنترل شود که منیزیم باقیمانده و خاکهای کمیاب خیلی زیاد نباشد که تاثیر بسزایی در کاهش انقباض ماکروسکوپی و میکروسکوپی دارد. تمایل به انقباض تقریباً متناسب با عناصر کروی است.
(6) سرباره سیاه: به طور کلی در قسمت بالای ریخته گری (موقعیت ریختن) رخ می دهد و عمدتاً به سرباره سیاه، طناب مانند و ریز تقسیم می شود. سیلیکات منیزیم، جزء اصلی سرباره سیاه، از واکنش MgO و SiO2 در آهن مذاب تولید می شود و تحت تأثیر محتوای نسبی آنها قرار می گیرد. بنابراین، یکی از اقدامات برای کنترل سرباره سیاه، کاهش مقدار باقیمانده منیزیم است (هنگام افزودن 0.15% منیزیم، مقدار کل سرباره حدود 0.1% وزن را تشکیل می‌دهد. از آهن مذاب). خاکهای کمیاب باقیمانده میل ترکیبی قوی با اکسیژن دارند و بنابراین در کاهش سرباره سیاه بسیار مهم هستند. اثرات آشکاری روی سرباره وجود دارد.
(7) کاهش کروی شدن: به این دلیل است که آهن مذاب کروی شده برای مدت طولانی باقی می ماند، منیزیم باقیمانده به تدریج کاهش می یابد، سرباره به موقع حذف نمی شود و گوگرد به آهن مذاب باز می گردد و باعث ایجاد گرافیت در ساختار جامد می شود. برای کاهش یا حتی ناپدید شدن، تجزیه به گرافیت نامنظم، کرم مانند یا پوسته پوسته. این نوع کاهش کروی شدن مربوط به محتوای کم خاکی کمیاب در عامل کروی یا مقدار کم افزودن عامل کروی است. با این حال، توصیه نمی شود که مقدار افزودنی را فوراً افزایش دهید زیرا مقدار منیزیم باقیمانده زیاد است و مقدار سرباره کاهش می یابد. و سمنتیت افزایش می یابد و در مقاطع ضخیم، توپ های گرافیت به گرافیت قورباغه مانند تبدیل می شوند.
